Fleabag (2016) Fragman

Fleabag, Londra’da yaşayan bir kadının hayatı… Başlangıçta sıradışı bir komedi olarak izleyicinin karşısına çıkan bu dizi, bir parça hüzün, bir parça absürt durumlarla dolu. Phoebe Waller-Bridge, hem yazıp hem oynadığı bu yapımda, hayatın zorluklarıyla başa çıkmaya çalışan bir kadının yolculuğunu üstleniyor; kendisiyle, ailesiyle ve kaybıyla pazarlık yapan bir karakter. Vallahi, ilk bölümde öyle bir yere çakılıyorsunuz ki, “Bu neydi şimdi?” derken, bir anda gülümsemeye başlıyorsunuz. İnsanın içini kıpır kıpır eden bir komedi unsuru var, ama nasıl bir dram…

Dizinin özünde bir kayıp var: Fleabag, en yakın arkadaşını bir kazada kaybetmiş ve bu travma onun hayatındaki her şeye etki etmiş. “Olmaz böyle şey!” diye düşünmeye başlıyorsunuz. Ailevi ilişkilerdeki karmaşayı, tuhaflıkları ve absürtlüğü son derece doğal bir biçimde ele alıyor. Mesafeli ve duygusal olarak uzak bir baba, alaycı üvey anne, gerilim dolu bir abla ve tabii ki, tek gecelik ilişkilere meraklı Flabeg’imiz… Her bir karakter, kendine has sorunlarla yüzleşiyor ve biz izleyicilere de tanıdık gelen dinamizmi oluşturuyor.

Daha ne diyebilirim ki? Sözlü mizahı, içten dersleri ve sıradan bir insanın yaşadığı zorlukları gözler önüne sererken, kendimizi de o karmaşanın içinde buluyoruz. Yani bir bakıyorsunuz, gülüyorsunuz ama bir yandan da “Bu da benim başıma gelebilir” demeden edemiyorsunuz. Fleabag, hem komedi hem drama kalitesinde bir çakışma yaratıyor ki, bu da işin tadını katıyor… Sonuçta, çokça katmanlı bir yapım; her izleyişte yeni bir şey keşfediyorsunuz. İzlemeden geçmeyin, pişman olmazsınız…