Künye 143 (2014)

Künye 143, doğruyu söylemek gerekirse, sıradan bir film değil. Narges Abyar’ın yönetmenliğinde hayat bulan bu yapım, izleyiciyi derin bir duygusal yolculuğa çıkarıyor. Hikaye, Olfat adında bir annenin, zorluklarla dolu yaşamını ve savaşın getirdiği acılarla nasıl baş etmeye çalıştığını anlatıyor.

Olfat’ın iki çocuğundan biri, Yonos, Kerman bakır madeninde çalışıyor. Günlerden bir gün, evde bulduğu bir notla sarsılıyor. Not, Yonos’un arkadaşlarıyla birlikte savaşa katılacağına dair bir mesaj barındırıyor. Bu nota baktığında, bir anne olarak içini kıyıp kıyıp geçen korkuyu, endişeyi yaşıyor. “Yani, savaşa mı gidecekler?” diyor içinde. Tam da bu noktada, insanın içindeki güçlü ve kırılgan yan arasındaki gelgitlerin bu kadar gerçekçi bir şekilde ele alınması, izleyiciyi sarıp sarmalıyor.

Olfat’ın, Yonos’un dönüşünü beklemesi, hem bir umut hem de derin bir korku hali… Özellikle Valfajr operasyonunun başarısızlığı, annelerin, babaların kalbinde bir yara açıyor. İrlanda’da yayınlanan radyo duyurularında, esir alınanların isimlerinin geçmesi, Olfat’ın tüm ruhunu sarıyor. O anlarda, “Keşke bu radyo benimle olmasaydı” diye düşündüğü anlar da yok değil. Her yeri dolaşarak o radyo ile birlikte, içindeki çaresizliği dile getiriyor.

Künye 143, sadece bir savaş dramı değil; bir anneyi, bir ailenin dayanıklılığını, sevgisini ve umudunu anlatan bir hikaye. Her sahnede gözlerinizde bir şeyler yaşanacak, belki de hepimizin içinde sakladığı o korku ve çaresizlik duygusu bir kez daha açığa çıkacak. Savaşın trajedisi, bireyler üzerindeki etkisi ve en önemlisi, sevgi ile dayanışmanın güçlü hali… Gerçekten harbiden etkileyici bir film izlemek isterseniz, Künye 143 tam size göre!