Sen (2018)

“Sen” filmi, modern hayatın karmaşasına ve aşkın tehlikeli yüzüne bir ayna tutuyor. Yani, çok heyecan verici bir hikaye ile karşı karşıyayız. Film, başkarakter Joe’nun (Penn Badgley) tehlikeli cazibesini ve ona karşı duyulan derin tutkulu bağlılıkları keşfe çıkıyor. Sadece bir genç adam değil, aynı zamanda bir obsesif, hırslı bir sevgili diyebiliriz. İşte Joe, güzellikleri ve hayatlarının sırlarını paylaşan kadınlara olan takıntısıyla, izleyicileri yer yer yoğun bir gerilimle, yer yer derin düşüncelere yönlendiriyor.

Bir yandan Joe’nun içsel çatışmaları, diğer yandan peşinde koştuğu kadınların (Elizabeth Lail, Charlotte Ritchie, Victoria Pedretti) hikayeleri… Of ya, her biri birbirinden farklı ama, sonuçta hikayenin merkezinde olan bu adam, kendine göre bir aşk tanımı oluşturmuş. Hayatlarına girmek, sırlarını öğrenmek ve hayatlarını kontrol altına almak adına giriştikleri bu çılgın yolculuk, izleyiciyi ekrana kilitliyor.

Sadece bir aşk hikayesi değil bu; aslında çok daha derin bir insan doğası analiziyle karşı karşıyayız. Saffron Burrows’un canlandırdığı karakterle Joe’nun giderek karmaşıklaşan ilişkisinde, hem kendini bulma mücadelesi hem de başkalarını nasıl etkilediğinin sorgusu var. İnan… tam anlamıyla merak uyandırıyor. Günlük yaşamın sıradanlığını yerle bir ederken, izleyicinin de zihninde pek çok soru bırakıyor.

İşte, Joe’nun tehlikeleri ve arzuladığı hayaller peşinde koşarken yaşadıklarına tanık olurken, sizi şaşırtacak olaylar da devreye giriyor. Akıllara durgunluk verecek bir tat bırakıyor. Empati kurarken, bazen de kendi sınırlarınızı sorgulamaya itiyor. Bir yandan aşk, diğer yandan takıntı… Bu karmaşa, “Sen” filminde ustaca harmanlanmış.

Yani, sadece bir dizi değil; ruhsal yolculuğunuzu da tetikliyor. Belli ki, izleyici her kapıyı açtığında Joe’nun zihninde ne döndüğünü daha iyi anlamaya çalışacak. İnan bana, gözlerinizi kapatıp onun gözünden bakmak bazen sizi de bir sorgulamanın içine sokabilir…