Bloomington (2010)

Bloomington, genç bir kadının kendi kimliğini bulma sürecinde girip çıktığı duygusal bir yolculuğu anlatıyor… Eski bir çocuk yıldızı olan oyuncu, üniversiteye başlayarak bağımsızlığını aramakta ve hayatının yeni bir sayfasını açmaya çalışıyor. Fakat bu yolculuk beklenmedik bir romantizmle şekillenecek: Bir kadın profesörle olan ilişkisinin kapılarını aralıyor. Başlarda her şey güzel gidiyor, ortam çok hoş, dersler eğlenceli ama işin içine duygular ve tutkulu bir yakınlaşma girmeye başlayınca ne olacağını bilemiyorsun…

Fernanda Cardoso’nun yönettiği bu film, beklenmedik anların, yüzleşmelerin ve seçimlerin vurgusunu yapıyor. İkili, birbirleriyle derin bir bağ kuruyorlar; ama… aşk ve kariyer arasında kalmak hiç de kolay değil. Zaten hayat da bir karar verme süreci değil mi? Ya profesyonel bir yaşam ya da kalbinin sesine kulak vermek…

İşin aslında “Bloomington”, insanların duygusal karmaşalarını ne kadar güzel bir şekilde ele aldığını gösteriyor. İzlerken yer yer gülüp yer yer hüzünlenmemeniz elde değil. Öyle sahneler var ki, “vallahi bu tam beş dakikalık bir içsel sorgulama” diyorsunuz. Sonuç olarak insan, kendini nasıl bulacağını ve kimler için inandığını sorgulamak zorunda kalıyor. Hızla akan bir yaşamda, seçimler her defasında aynı soruları sorup duruyor…

Kızın yaşadığı bu deneyim, sadece bir aşk hikayesi değil; hayata dair önemli dersler ile dolu bir yolculuk. Gözlerinizin pasını atmak ve kalbinizi açmak için “Bloomington”ı izlemeden geçmeyin… Gözleriniz dolabilir, gülümseyebilir ve en önemlisi, kendinizi yeniden sorgulayabilirsiniz. İzlediğinizde pişman olmayacaksınız, harbiden…