Doğu (2021)

Hayat, bazen gerçekten de beklenmedik yaratımlar sunabiliyor. “Doğu” filmi de bizi sıradanlığın kıyısında, komedi ve dramın tatlı bir kavşağında gezintiye çıkarıyor. Yönetmen İlay Alpgiray’ın kaleminden çıkan bu eser, Doğu Demirkol’un hayatı üzerinden gençlik kaygılarını, hayalleri ve aile baskısını gözler önüne seriyor.

Doğu’nun hikayesi, aslında herkesin bir yerlerde karşılaştığı bir meseleye odaklanıyor. Toplumsal normlara uygun bir hayat sürmesi gerektiği söylenen gençler var ya, işte bu film onlardan biri: O, aile ve çevresinin efsanevi bir mühendis olmasını istemesine karşın, kalbinde bir komedyen olma arzusu barındırıyor. “Abi, ben komedyen olmalıyım!” demek istiyor ama çevresindekiler onun buna “fırsat” bile vermiyor. Kız kardeşi Kübra’nın başarıları, ona proseslerin her kademesinde vızır vızır yük oluyor.

İçinde bulunduğu kahkaha dolu veya hüzünlü anları, yüzlerce kere tekrarlanan “Bir Cem Yılmaz Olamayacaksın.” sözleriyle harmanlayan Doğu, günümüz gençliğinin çıkmazlarına dair dramatik ama bir o kadar da komik bir yolculuğa çıkıyor. Arkadaşı Özgür’le olan ikili ilişkileri, sıradan hayata karşı duyduğu muhalefet, hatta hayalini süsleyen Bmw’nin peşinde koşması… Her durum, hayati bir anlam kazanıyor.

Film, Doğu’nun kendi sesine ulaşma çabasının yanısıra, mizahi yönleriyle bizleri düşündürmeye, gülümsetmeye ve hüzünlendirmeye yönelik. Sıradan hayatın içinde didinip duran bir gencin hayalinin peşinden koşarken yaşadığı trajikomik olaylar, hem düşündürücü hem de oldukça eğlenceli. Kısacası, “Doğu” izleyen herkesi; kendi hayallerine, seçimlerine ve hayatta karşılaştığımız zorluklara dair yeniden düşünmeye sevk ediyor… Vallahi, kaçırılmayacak bir film!