Eşkıya (1996)

Hikaye, Cudi Dağları’nın derinliklerinden başlayarak, bir ömür süren ihanetler, kayıplar ve büyük hayallerle dolu. 1996 yapımı “Eşkıya”, Yavuz Turgul’un ustalığıyla sinemaya kazandırdığı bir başyapıt. Şener Şen’in hayat verdiği Baran karakteri, tam 35 yıl sonra özgürlüğüne kavuşuyor. Hapsi boyunca yaşadığı ihanet, kaybettiği dostları ve aşkı bir yanda, kurtuluş umudu diğer yanda… Her şey değişmiş fakat Baran için kalbinde taşıdığı izler ve anılar hala taze.

Viranşehir Cezaevi’nden çıktığında, doğduğu köyün baraj sularında kaybolduğunu öğrenince içinden bir şeyler kopuyor. Ceren Ana’nın (Zübeyde Erden) anlattıkları, geçmişteki derin yaraların kabuklarını yeniden kanatıyor. Kendi çocukluk arkadaşı Berfo (Kamran Usluer) tarafından birer birer tükenen hayalleri, kaybettikleri ve en yakın ihanet… Ve tabii ki, Baran’ın hatırladığı Keje (Sermin Hürmeriç), hayatında hiç silinmeyecek bir yer kaplayacak.

Kendini İstanbul’un karmaşasında bulduğunda, hayattan ne kadar uzaklaştığını fark ediyor. Tam burada, genç ve idealist Cumali (Uğur Yücel) ile yolları kesişiyor. İkisi de hayatın getirdiği zorluklarla baş etmeye çalışıyor. Vallahi, bazen o kadar ağırlaşır ki insanın yüreği… Ama birbirlerine sığınarak, geçmişle hesaplaşma yolculuğuna çıkıyorlar.

Şiddetin, tutkunun ve sınırsız aşkların iç içe geçtiği bu karmaşık dünyada, hayatta kalmak için kendinizi bulmanız gerekir. “Eşkıya”, sadece bir intikam hikayesi değil, aynı zamanda dostluk, ihanet ve özlem üzerine derin bir roman gibi. Sıradan insanların yaşamlarının arka planında dönen olayları harbiden ustaca sergileyen bir yapım. İzlemeye başladığınız an, kalbiniz Baran’la birlikte bir yolculuğa çıkacak… Ve bu yolculuk, her yerde bulabileceğiniz bir şey değil!