İyi ki Aldatılmışım! (2023)

İyi ki Aldatılmışım! (2023) filmi, yönetmen Diego Freitas’ın elinden çıkma bir uyarlama. Yüreğinizde bir yerleri gıdıklayacak, iç çelişkiler ve aşkı sorgulama temalarının çarpıcı bir şekilde işlendiği bir serüven. Giovanna Lancellotti’nin hayat verdiği baş karakter, bir muhasebeci olan Sue, nişanlısının ihanetiyle sarsıldığı noktada, kendi cinsel kimliğini keşfetmek için yeni bir yolculuğa çıkıyor… Bu arada, hani şöyle düşündüğünde, “Vallahi bu bambaşka bir şey!” diyorsunuz. Verilen fırsatlar bazen sizi belalara sürükleyebilir, öyle değil mi?

Sue’nin hikayesi, aşkın ve aldatmanın getirdiği karmaşaları derinlemesine inceliyor. Leandro Lima’nın canlandırdığı nişanlı ise, karakterin hayatında yarattığı krizle birlikte, Sue’nin içsel çatışmalarını tetikliyor. İzlerken, “Bu kadar da olur mu, of ya!” demekten kendinizi alıkoyamayabilirsiniz. Cinsellik üzerine açılan kapılar, onu ne denli özgürleştiriyor, ne denli karmaşaya sürüklüyor sorusu izleyiciyi durup düşündürüyor.

İçinde kaybolduğunuz anlar var. Micael Borges ile Camilla de Lucas’ın performanslarıyla zenginleşen yapım, izleyicide duygusal bir yankı uyandırıyor… Bir yandan gelişirken diğer yandan, Sue’nin hikayesindeki geri dönüşler, geçmişe dair anıları hatırlatıyor. Her sahne, hayatın karmaşıklığını ve insanların içsel mücadelelerini ele alırken, harbiden çok gerçekçi bir bakış açısı sunuyor.

Bruno Montaleone’un karakterinin oluşturduğu ikilem, film boyunca Sue’nin kendiyle yüzleşmesini sağlıyor. Aldatma, sadakat, kendini bulma çabası, “İyi ki Aldatılmışım!”ı sadece bir ilişki hikayesi olmaktan çıkarıp, bir bireysel keşif yolculuğuna dönüştürüyor. Özgürleşmek ve gerçek kimliğini bulmak için atılan her adım, bazen insanı öyle bir yerlere sürüklüyor ki… Şimdi bir kahve alıp, bu filmi izlemek için hazırlanmak güzel olabilir. Çünkü bu filmde herkesin kendisinden bir parça bulabileceğini düşünüyorum.