Mama (2013)

Mama, karanlık bir ormanda kaybolan iki küçük kızın öyküsünü ustalıkla işlerken, gerilimi ve merakı zirveye taşıyor. Film, öyle bir anıyla başlıyor ki, yüreğin yerinden fırlayacak gibi hissediyorsun. Victoria ve Lilly, ailelerinin katledildiği gün sırra kadem basıyor. Kim bilir, belki o ormanın derinliklerinde bir huzur buldular; ama bu huzur, karanlık bir sırrın üzerini örtüyor…

Yıllar geçiyor, nihayet kurtarılan kızlar, amcaları Lucas ve nişanlısı Annabel tarafından bulunuyor. Harbiden, kim böyle bir araziyi keşfedebilir ki? Orada, yıkık dökük bir kulübe… Sanki başka bir dünyaya açılan bir kapı gibi. Kızlar evlerine döndüğünde, her şey çok güzel görünse de… geceleri korkunun pençesinde uyanıyorlar. Üstlerine örtülmeye çalışılan bir şey var, ve bu şeyin kim ya da ne olduğu belli değil. Evet, bu bir izleyici için asıl merak unsuru; hayalet mi, travma mı?

Annabel, iki kızı hayata döndürmek için çabalarken, gecelik ziyaretlerinin dehşeti gündüzleri kendini hissettiriyor. Ev, sıcak bir sığınak olmanın ötesinde, bir laneti barındırıyor gibi… Kızların kaybolduğu yıllar boyunca yaşadıkları travmayı anlamaya çalıştıkça, slef bakım ve ailedeki ilişkilere dair içgörüler artarken, biz de onların korkusunu paylaşmaya başlıyoruz. Gerçekten onlara ne oldu? Bu sorunun cevabı, belki de en derin korkularımızı ortaya çıkaracak…

Özellikle Jessica Chastain’in performansı, evin sırlarını çözmeye çalışırken yaşadığı içsel çatışmalarla dolu. “Of ya, bu işin sonu nereye varacak?” dediğin anlar olacak. Mama, izleyiciyi her saniye soluksuz bırakacak bir gerilim deneyimi sunuyor. Kayıp iki kızın öyküsü, sırların ve hayaletlerin arka planda dans ettiği bir korku hikayesi olarak akıllara kazınacak. Sen de bu gerilim dolu yolculuğa katılmak istemez misin?