Er Ryan'ı Kurtarmak (1998)

Steven Spielberg’in “Er Ryan’ı Kurtarmak” filmi, 1998 yılında savaşın ne denli acımasız olabileceğini gözler önüne seriyor. Tamam, belki pek çok savaş filmi izledik ama bu yapım, savaşın insana neler yaptığını, korku ve cesaretin iç içe geçtiği bir ortamda, son sınırda, sınanmayı anlatıyor. Elle tutulur bir gerçeklik var burada… Bir annenin kaybettiği üç evladının ardından sağ kalan tek evladını kurtarma isteği; bir yandan savaşın yıkıcılığı, diğer yandan ise umut ve dayanışma arayışı…

Filmin asıl çekirdeği, James Ryan adındaki bir parlayan yıldızın başı dertte olması. Amerikalı bir asker, Normandiya’nın kan gölüne batmış sokaklarında kaybolmuş. İşte bu noktada, başkanın bir emri ile sekiz kişilik bir özel tim, Ryan’ı kurtarmak için yola çıkıyor. Ancak, burada hemen dikkat çekiliyor; bu yolda sadece Ryan’ın hayatı değil, bu sekiz askerin de kaderi tehlikede. Yüzbaşı John Miller liderliğindeki bu ekip, neye uğradıklarını şaşıracak ve her an bir adım daha geri çekilmeyi düşünecek. Zira, tek bir adamı kurtarmak uğruna sekiz kişinin hayatı risk altına giriyor.

Harbiden çok düşündürücü bir soru var ortada: Bu uğurda ödenecek bedel ne? Askerler, Ryan’a ulaşmak için en zorlu engelleri aşarken, hem kendi içlerinde hem de birbirleriyle olan ilişkilerinde büyük çatışmalar yaşıyorlar. Kanın, gözyaşının, dostluğun ve fedakarlığın iç içe geçtiği bu yolculuk, izleyiciyi pek çok farklı duyguya sürüklüyor. Of ya, savaşın gerçek yüzü dediğimiz anlar var işte, burada izleyici kendini kaybediyor. İnsana dair her şeyin çarpıştığı bir hikaye; geçmişle yüzleşme…

Görevleri basit gibi görünse de, her an her şey değişebilir. Spielberg, bu filmde sadece savaş sahnelerini göstermez. O, savaşın gerçek acılarını, kayıplarını ve savaşın getirdiği karmaşayı samimi bir dille yansıtır. İzleyici, bu karmaşadan kaçınabilir mi, bilemem ama Ryan’ı kurtarmak için giriştikleri bu yolculuğun sonunda herkesin bir şeyler kaybedeceği gerçeği bütün acılığıyla gözler önündedir.