Tatlı cadı (1964)

Samantha Stephens, sıradan bir banliyö ev hanımıdır… Ama, bir de işin büyücülük tarafı var. Tam bir cadı. Evet, tam olarak öyle. Belli belirsiz bir bakışla etrafına bakıyor, biraz büyü yapıyor ve her şey anında değişiyor. Darrin, onun kocası, bu duruma pek sıcak bakmıyor. Yani açıkçası, “Samantha, büyü yapma!” diye haykırırken, yüreğindeki aşkla bu doğuştan gelen yeteneği arasında bir denge kurmaya çalışıyor… Ama tabi ki, bu iş her zaman yolunda gitmiyor.

Dizide çözülmesi gereken pek çok durum var. Samantha’nın büyüleri her seferinde tam bir karmaşaya yol açıyor, her an misafir olan annesi Endora ise işin içine girip ortalığı daha da karıştırmaktan çekinmiyor. Zaten Endora, Samantha’nın sihir zenginliğine karşı oldukça meraklı ve bir o kadar da saldırgan. Vallahi bu kadın, lavanta kokusuyla dolu, tefekküre dalmış bir galaxy gibi. Eve girer girmez işler çıkmaza giriyor, olayların altından kalkmak iyice zorlaşıyor.

Komedi ve drama unsurları öyle bir harmanlanmış ki; izlerken gülmekten kırılıyorsunuz… Hani bir sahne var, Darrin ve Samantha’nın sıradan bir akşam yemeği hazırlığı. Yemeğin tam ortasında Endora’nın bir hamlesiyle her şey altüst oluyor; gerçekten harbiden izlemeye doyamıyorsunuz. Elizabeth Montgomery’nin muhteşem performansı ve sadece bir ev kadını olmakla kalmayıp, aynı zamanda bir cadı olmanın ikiliği, izleyiciyi ekrana kilitliyor.

Eğer büyülü bir dünyanın gerçekte nasıl olduğunu merak ediyorsanız, “Tatlı Cadı”nın büyüsüne kapılmaktan kendinizi alıkoyamayacaksınız. Her bölümde bambaşka bir sihir, bambaşka bir komediyle karşılaşmak, her izleyişte yüzümüzde bir gülümseme bırakacak. En sevdiklerimizle izleyip gülmek, işte tatlı cadının sunduğu en güzel şey…