Temple Grandin (2010)

Temple Grandin, hayatta kalmanın, kendini bulmanın ve en önemlisi kararlılığın büyüleyici bir hikayesini anlatıyor. Yani kısaca, bu film sadece bir hayal gücü eseri değil; gerçek hayattan ilham alan bir başarı öyküsü… Yönetmen Mick Jackson, bizleri otizm spektrumunda yaşayan bir kadının, Temple’ın yaşam yolculuğuna bıkmadan usanmadan sürüklüyor. Claire Danes, Temple karakterine hayat verirken, adeta ruhunu ekrana yansıtıyor. Hani bazı insanlar vardır ya, görünüşte sıradan ama iç dünyaları zengin, işte o insanlar gibi. Temple da bu yolculukta sıradan bir insan olmaktan çok, azmiyle ve yaratıcılığıyla camdan da olsa bir kapı açıyor.

Temple, hayvanlarla olan bağlantısı ve bilimsel bakış açısıyla, toplumun yanlış algılarına meydan okuyor. Her anında, kendi içsel mücadeleleriyle yüzleşiyor. Yaşadığı zorluklar ve buna rağmen katettiği mesafeler, izlerken sizi hem düşündürüyor hem de etkiliyor… Herkese farklı bir şey öğretiyor aslında; hayatta her ne olursa olsun, pes etmek yok. David Strathairn ve diğer oyuncular da ona eşlik ederken, bu hikaye daha da derinleşiyor. Film, sadece bir bireyin hikayesini değil, toplumsal ön yargılarla nasıl savaşılabileceğini de gözler önüne seriyor.

Bazen o kadar derin bir bağ kuruyorsunuz ki, Temple’ın hırslı yanını görünce iç çekiyorsunuz: “Off, vallahi herkes ona destek olmalı.” Onun dünyası, çoğumuzun bildiği ama anlamaktan uzak kaldığı bir dünya. Gerçekten, bu filmdeki her sahne, izleyiciyi adeta içine çekiyor. Temple Grandin, sıradışı bir yaşamın, güçlü bir iradenin ve hayallerin peşinden koşan bir kadının unutulmaz hikayesi…