Utanmaz, karanlık bir aile tablosunun ortaya koyduğu dram ve mizahın iç içe geçtiği bir dizi… Alkolik bir baba, hayata tutunmaya çalışan 6 çocuk ve anneleriyle arasındaki mesafe… Filmin kalbinde yer alan Fiona, abla olarak hem evin direği hem de sorumluluk yükü altında ezilen bir karakter. Düşün, tam 6 kardeşle başa çıkmaya çalışıyor, her biri kendi sorunlarıyla boğuşuyor. Aile içindeki dinamikler, zaman zaman komik, zaman zaman ise oldukça acımasız bir şekilde karşımıza çıkıyor. Gerçekten işin içinden çıkılmaz bir durum, ama Fiona’nın da bir gün her şeyin üstesinden gelebileceğini ummak neden bu kadar zor?

Hemingway’in ve diğer yönetmenlerin bakış açısı, karakterlerin derinliklerine inmemizi sağlıyor. Her birinde, izleyiciye tanıdık gelen kaygılar, korkular ve umutlar var. Fiona’nın çabalarının yanına aldığımızda, yaşanan zorlukların çok da soyut olmadığını anlıyoruz. Her şeyin yıkılmakta olduğu bu ortamda, Tony, Liam, Ian gibi kardeşlerin hayat mücadelesi… Ahh, harbiden bazen kaybolup gidecek gibi hissediyoruz. Bu aile, birçokları için belki de hayatın zorlayıcı gerçeklerini temsil ediyor; ama aynı zamanda dayanışmayı, sevgi ve umudu da unutturmuyor.

Şameles dizisi, izleyicilere yalnızca bir dram sunmuyor; onları hayata başka bir gözle bakmaya davet ediyor. İnsanın içindeki karanlık ve aydınlık yanlarıyla başa çıkma serüvenini, hayatın sıradan ama bir o kadar da zorlu yanlarıyla harmanlayarak sunuyor. Sonuçta, hiçbir şey göründüğü gibi değil… Düşünsene, aile dediğin sadece kan bağıyla değil, bazen zorla veya karşılıklı ihtiyaçla da şekilen bir olgu. Ve izleyicilere soruyorum: Sizce aile olmak ne demek?

Utanmaz (2011) filmi, tüm karanlık yönleriyle gerçek bir aile dramını izleyiciye sunuyor. Anthony Hemingway ve ekip arkadaşları, izleyenleri sokakların tozlu köşelerine götürerek, sıradan bir ailenin içerisinde kaybolmuş farklı karakterleri ustalıkla ortaya seriyor. Niye mi? Çünkü işin içinde alkolizm, hayal kırıklığı ve çaresizlik var… zengin bir arka plana sahip ama yoksul bir hayatın ikiliği.

Film, alkolik bir babanın, sayısı tam altıya kadar çıkan çocuklarıyla verdiği bir yaşam mücadelesini anlatıyor. Evet, bu çocukların yaşları 2’den 20’ye kadar farklılık gösteriyor. Hani hayatta her şeyin başı aile deriz ya, işte burada tam tersi bir durum var; baba evet, evin reisi ama o kadar işin içinde kaybolmuş ki, çocukları kendi yollarında birer ada gibi savruluyor. Terk eden anne, pek de alışılmış bir tablodan uzakta, sürekli olarak onları arka planda gözlemliyor. Oysa ki büyük kardeş Fiona, ailesinin dağılmaması için elinden geleni yapıyor. Ama işte, diğer birlikteliklerin ve zorlukların arasında, bazen ayakta durmaya çalışmak bile yıpratıyor…

Utanmaz, dramatik sahneleriyle nasıl bir yaşamın içindeyiz, sorusunu sormakla kalmıyor, aynı zamanda karamsarlığın en derin uçlarına da iniyor. Landığındaki hayat koşullarının insanlar üzerindeki etkisi, soğuk ve acı gerçekler insanı düşündürüyor. Of ya, bu aile hiç mi mutluluk görmedi, dediğinizi duydum. Ama işte hayat böyle bir şey; gülümsemek için bile bazen bir bahane bulmak zorundasınız…

İnsanın dramını mizahla harmanlayan bu dizi, birçok izleyiciye empati yaratmayı başarsa da, herkesin içindeki karanlığı da bir nebze açığa çıkarıyor. Hani bazı anlar, gerçeklerle yüzleşmek yerine gülümsemeyi tercih ettiğimiz anlar vardır ya, işte o anlar bu filmde çokça mevcut. Shameless, sadece bir aile hikayesi değil; aynı zamanda büyük bir yaşam dersi. İyi izlemeler!