Uzay Yolcuları (2016)

Starship Avalon, evrenin derinliklerine yol alırken, beklenmedik bir dramatik anı sarmalıyor. 120 yıl sürecek olan bu inanılmaz yolculuk, tıpkı bir rüya gibi… Herkes, “uyku kapsülleri” içinde rahatça uyumakta, uzayın engin karanlığında hayallere dalmakta. Ama ne yazık ki, her şey planlandığı gibi gitmiyor. Hani derler ya, “bir şeyin altından başka bir şey çıkar.” İşte tam da burada, iki kişilik bir kaderin başlangıcı var: Jim ve Aurora…

Chris Pratt ve Jennifer Lawrence, adeta yıldızlardan fırlamışcasına birbirlerinin içine karışan karakterler olarak karşımıza çıkıyor. Jim Preston, zorlu bir makine mühendisi. Hani şu gerçek hayatta en zor işleri yapabilen ama aşk konusunda çok da şanslı olmayan tiplerden. Aurora Lane ise, bir yazar. Kelimelerle arası iyi ama, gerçekten bir ilişki kurmakta zorlanan bir kadının hikayesini anlatıyor. Of ya, ikisi de birbirine çok yabancı aslında. Ama uzayın ortasında, yalnızlığa inat birbirlerine sarılıyorlar.

Düşünsene, 90 yıl boyunca yalnız kaldıklarını… Maddi bağların ötesinde duygusal bir yolculuğun kapılarını aralayacaklar. Kim bilir, belki de bu sıradışı durum tamamen tesadüf değil? İnsanların kalplerindeki derin huzursuzluk ile yüzleşmek zorunda kalacakları bir yolculuk bu. Hem heyecan var, hem de umut yok mu? Harbiden, ikili arasındaki bu gerilim ve derinlik insana düşündürüyor. Çünkü bazen sevdiklerimizle olmak, en büyük lüks haline gelebiliyor.

Starship Avalon’da hem aşk hem kaygılar, hem heyecan hem kendimizle yüzleşme… Yola çıktığımız andan itibaren sıradışı bir hikaye bizleri bekliyor. Uzay yolculuğunun cüretkarlığı, insan ruhunun derinliklerini keşfine dönüşüyor. Hayatta kalma mücadelesi, bazen beklenmedik duygularla birleşiyor. Sonuçta, yıldızların altında her şey mümkün…