Vol.i (2008)

Bazen, bir film izlerken aslında yalnızlığın, dostluğun ve umut arayışının iç içe geçtiği bir hikaye bulursunuz. İşte “Vol.i”, belki de tam olarak böyle bir deneyim sunuyor. 2008 yapımı bu animasyon filmi, Andrew Stanton’ın hayal gücünden fırlayıp gelen bir kıyamet sonrası hikayesini anlatıyor. Dünya, insanoğlunun göz ardı ettiği aşırı kirlenme yüzünden adeta bir çöplüğe dönüşmüş durumda. Ve insanlar? Onlar, daha temiz bir gelecek umuduyla başka bir gezegene göç etmiş. Yani işlerin aslında pek de yolunda gitmediğini söyleyebilirim.

Filmin kahramanı ise Vol.i. Sevimli, naif ve bir o kadar da yalnız bir robot… Görevi, insanoğlunun ardında bıraktığı o devasa çöplüğü temizlemek, eski dünya ile yeni dünya arasında bir köprü kurmak. Ama bu görev, bir süre sonra çok daha fazlasını ifade etmeye başlıyor. Vol.i, unutulmuş bir dünyada tek başına bırakıldığında hayalini kurduğu yeni bir dünya yaratma mücadelesine girişiyor. Of ya, gerçekten hüzünlü değil mi? Ama sonra Eve adında başka bir robot geliyor ve işte o an, hikaye bambaşka bir yola savruluyor.

Eve, heyecan dolu bir enerji, hayat dolu bir bakış açısı getiriyor Vol.i’nin sıkıcı rutinine. İki robotun arasında gelişen dostluk, insan hayatındaki birçok duyguyu gözler önüne seriyor. Sadece bir temizlik görevi olmaktan öteye geçiyor, bu bağ… Yalnızlığın yerini paylaşılan bir dostluk alıyor ve zorluklara rağmen bu ikili, birlikte hareket ederek hayatta kalmayı öğreniyor.

“Vol.i”, geleceği, umutları ve bağlılıkları sorgularken, alışılmışın dışında bir anlatım tarzıyla karşımıza çıkıyor. Robotların arasındaki o dokunaklı ilişki, ister istemez bizi de düşündürüyor: Gerçekten yalnız mıyız, yoksa etrafımızda bizden farksız küçük dostlar mı var? Sonuçta, bu keyifli animasyon filmi, sadece çocuklara hitap etmekle kalmıyor; her yaştan izleyiciyi kendine çekiyor. Harbiden izlenesi bir yapım!