Yağmur Adam (1988)

Zamanın akışına karşı durmaya çalışan bir hikaye… 1988 yapımı “Yağmur Adam”, hayatın tuhaf yollarında kaybolmuş bir adamın, Charlie Babitt’in (Tom Cruise) etkileyici serüvenini gözler önüne seriyor. Bencil ve kaygısız bir şehir çocuğu olarak tüm hayatını yalnızca kendi çıkarları etrafında döndürmüş olan Charlie, babasının ani vefatıyla birdenbire yüzleşmek zorunda kalıyor. Cenazeye katılmak üzere gittiği yer, işleri tamamen değiştiriyor. Çünkü o an, derin bir mirasın, daha doğrusu bir vakfın, onun için sıradan bir hayalden başka bir şey olmadığını öğreniyor. İçindeki hırs, onu bir yandan tüm gerçekleri araştırmaya, diğer yandan merhametsiz bir rekabete sürüklüyor…

Ama işin aslı şu ki, gittiği vakıfta tanıştığı Rain Man (Dustin Hoffman) – hayvan gibi bir otistik dahi olan olan – Charlie’nin hayatını yeniden şekillendirecek… Onunla geçirdiği her an, ona hayatın anlamını, ailesini, kayıplarını ve en önemlisi, adil bir dünyanın nasıl olabileceğini öğretmeye başlıyor. Karşılaştıkları zorluklar, dostluklarının gelişmesiyle birleşince, bir drama yetmedi, bir kalp ısıtma hikâyesine dönüşüyor.

Vallahi, Charlie’nin hikayesindeki dönüşüm, karşıtlıkların iç içe geçtiği bir yolculuk gibi. Rain Man’in sıradışı zekâsı, Charlie’nin bencil yapısından uzaklaşmasını sağlamaya başlarken, bu ikilinin arasında oluşan bağ tüm duygusal katmanları dökmeye başlıyor. Her sahnede farklı bir duygu, göz yaşartacak kadar içten bir komedi ve hayat dersleriyle dolu bu film, gerçekten izleyiciyi sarıp sarmalıyor. Hadi, bu zamana rağmen eski bir klasiği yeniden hatırlayalım; belki de hayat, sevdiklerimizle daha anlamlı…