Cesetler Evi (2003)

“Korku sinemasında dev bir parantez açan Rob Zombie, Cesetler Evi ile bizi, karanlık ve çıkmazlarla dolu bir dünyaya götürüyor. 1977 yılının Cadılar Bayramı arifesinde bu sevimli genç çift, biraz eğlence ve heyecan arayışıyla Captain Spaulding’in işlettiği Canavarlar ve Deliler Müzesine girerler. Ancak, Spaulding’in kendisi, müzesinin sunmuş olduğu dehşetlerden çok daha gizemli ve tüyler ürpertici biri… Bakalım, o anlarda içini kaplayan o korku duygusu, tam olarak neye dönüşecek?

Müze gezisinin ardından yollarına devam eden çiftler, umutla dolup taşarken bir noktada, Baby adında bir otostopçu ile karşılaşır. Bu süreçte arabalarının bozulması ise, işlerin zıvanadan çıkma zamanı demektir. Baby’nin onları evine davet etmesi, bir kurtuluş gibi görünse de aslında bir tuzak… Evinin karanlık sırları, içlerinde büyüyen korku hissiyle birleşince, onları çok daha büyük bir tehlikenin beklediği ortaya çıkıyor.

Rob Zombie, bu filmdeki sert atmosfer ve komedi unsurlarıyla korkunun sınırlarını zorlamakla kalmıyor, aynı zamanda izleyiciyi gerilimin doruk noktalarına da taşıyor. Oldukça derin karakterler ve şaşırtıcı bir hikaye akışı sizi bir an olsun merak içinde tutuyor. Sid Haig’in Captain Spaulding’i, Bill Moseley’in otoriter karakteri ve Sheri Moon Zombie’nin Baby’si her biri, filmin karanlık yapısına eşlik ediyor. Cehennemi, gerçekçiliği ve korkunun ögelerini harmanlayan Cesetler Evi, sizi koltuğunuzdan fırlatmayı vaat ediyor.

İçerdiği şok edici sahnelerle dolu, korku sineması sevenlerin gözlerini kamaştıran bu yapımda, cesetler… ruhsuz figürler değil; her biri birer hikaye barındırıyor. Cesetler Evi’ne girmeye cesaret var mı? Korku, şimdi tam anlamıyla korkuyor…”