Şeytan Marka Giyer (2006)

New York’un parıltılı dünyası, bazen göz kamaştırıcı ama bir o kadar da acımasız. “Şeytan Marka Giyer” (2006) filmi, bu karmaşanın tam ortasında pişen bir karakter var: Andy Sachs. O, sıradan bir kız ve zihinlerdeki binbir hayalin peşinde koşarken, hayallerin gerçek olup olmadığıyla yüzleşiyor. İşe alındığı Runway Dergisi’nin kraliçesi Miranda Priestly; tam anlamıyla moda dünyasının en korkulan kadınlarından biri. Meryl Streep’in performansıyla hayat bulan Miranda, alışveriş listesini daha çok bir emir listesi gibi kullanan, etrafında bir orkestra şefi gibi dans eden bir otorite. Vallahi, onun yanında çalışmak zihinsel bir cehennem gibi; hem büyüleyici, hem de korkutucu.

Andy, hayallerinin peşinden koşarken yepyeni bir dünyaya adım atıyor. Her sabah, “Bugün ne giyeceğiz?” sorusuyla uyanmak, yalnızca bir kıyafet seçmekten ibaret değil. Yüzlerce mazlum asistanın gözdesi olmayı hayal ettiği o işler… İşte burada saygıdan uzak, sadece bir wo-man-yı başına getiren bir atmosfer söz konusu. Düşünsenize; sıradan bir kız iken, birden moda dünyasının kalbinin atışlarını dinlemek zorundasınız… İnsanın içinde bir kıpırtı hissediyor ama bir o kadar da tedirgin edici. Hayat, çalışmak için çırpınırken; aslında bambaşka birine dönüşmek üzere yeniden şekilleniyor.

Bütün bu karmaşanın içinde Emily Blunt’ın canlandırdığı, Andy’nin acımasız rakibi, Stanley Tucci’un ise parlak zekasıyla Andy’ye ışık tutması; herkesi etkileyecek bir mücadele yaratıyor. Hayallerin peşinde koşmak, ne yazık ki çoğu zaman kendinden vazgeçmek anlamına gelebiliyor… Modern yaşamın bu çarpık düzeninde, ben kimim sorusunu yanıtlamaya çalışırken aslında neye dönüştüğüme bakmak zorundayım. “Şeytan Marka Giyer”, sadece moda ile değil; rekabet, güç ve öz saygı gibi kavramlarla da bezeli bir yolculuk sunuyor. Gerçekten de her şeyin bir bedeli var mı? Hayat, bazen en parlak ceketler içinde en karanlık gölgeleri saklayabiliyor…