Paco Plaza’nın yönetmen koltuğunda oturduğu “Veronica”, 2017’nin etkileyici korku filmlerinden biri. İspanya’nın 90’lar Madrid’inde geçen hikaye, genç bir kızın ruh çağırma oyunu oynamasıyla başlıyor. Arkadaş grubuyla birlikte yapılan bu masum eğlence, bir anda korkunç bir kabusa dönüşüyor. Vallahi, insanın tüylerini diken diken eden bir atmosfer yaratıyor.

Filmin merkezinde, Sandra Escacena’nın etkileyici performansıyla hayat bulan Veronica var. Genç kız, ruh çağırma seansının ardından tehlikeli doğaüstü varlıkların musallat olmasıyla, hayatta kalma mücadelesine girişiyor. Of ya! İşler çığırından çıkınca, hem kendi ruh sağlığı hem de sevdikleri için büyük bir tehdit oluşuyor. Yani, bu filmde her an heyecan var, her an bir şeyler ters gidebilir…

Hikaye, gerçek bir olaydan esinleniyor; daha doğrusu, kapanmamış ve korkunç bir polis dosyasından. Plaza, bu ilham verici kaynağı ustalıkla kullanarak gerilimi artırıyor. “Veronica” sadece görsel bir dehşet değil, aynı zamanda gençlik kaygılarını ve arkadaşlık bağlarını da sorgulayan derin bir anlatım sunuyor. Aksiyonu ve psikolojik gerilimi harmanlayarak izleyiciyi koltuğuna mıhlıyor.

Filmin atmosferi, izleyicideki korku duygusunu dahası kabusları tetiklemekte oldukça başarılı. Gerim gerim gerilen sinirler, kasvetli müzik ve karanlık görsellerle birleşince, sizi ekranın başına kitleyecek bir deneyim sunuyor. Ama bu filmde sadece korku yok; aynı zamanda dostluğun, cesaretin ve gençliğin fragil yapısına da tanıklık ediyorsunuz.

Son olarak, “Veronica”yı izlediğinizde, sadece bir korku filmi izlemekle kalmayacaksınız. Gerçekten sizi etkileyen, düşündüren bir deneyim. Antalya Film Festivali’nde yürüttüğü etkileyici ve cesur yapım anlayışıyla, Plaza’nın bu hareketli noktası korku sinemasına farklı bir bakış açısı getiriyor. Harbiden, bu filmi izlerken bir yandan korkup, bir yandan düşünmekten kendinizi alamayacaksınız.

Paco Plaza’nın “Veronica” filmi, gerçekten de izleyeni yerinden hoplatan bir yapım. 90’lar Madrid’inde geçen hikaye, gençlerin ruh çağırma oyununa olan merakını ele alırken, tam da o sırada başlarına ne geleceğini bilmeden bir oyunun kapılarını açıyorlar. Of ya, düşünsenize; arkadaş grubu, bir araya geliyor, kaygılar, bedensel değişimler… Hepsi bir kenara, bir de üstüne doğaüstü varlıklar? Gerçekten de işler çığırından çıkıyor.

Filmin merkezinde genç bir kız var; Veronica. Kısa sürede tehlikeli bir varlık tarafından ele geçiriliyor. Korku unsurunun yanı sıra, gençliğin sancılarını ve ruhsal sıkıntılarını, adeta bir paravan gibi arka planda hissediyoruz. Vallahi, insanın kendisiyle yüzleşmesi, bunu göğüslemesi kolay değil. İzleyici tam olarak böyle anlar yaşıyor, bu da seyir deneyimini daha da katbekat derinleştiriyor.

Sandra Escacena’nın muhteşem performansı, izleyiciyi ekrana kilitlemeyi başarıyor. Gerilim tavan yaparken, hayatın başka bir yönünü, gençlerin içsel çatışmalarını da açık bir şekilde ekranlara taşıyor. Harbiden, bu, sırf korku filmi izlemekten çok daha fazlası. Korkunun, kaygının ve beklenmeyenin içine çekilme duygusu… Yüreğinizi yerinden oynatacak bir atmosfer yaratıyor.

Filmin hikayesinin, gerçek hayatta kapanmamış korkutucu bir polis dosyasından esinlenmiş olması da ayrı bir korkutucu detay. Yani, gözünüzün önünde canlanan bazı sahneler, kaymağına kaymak katıyor. Şunu da açıkça söylemek lazım ki, Plaza’nın gözünden gördüğümüz “Veronica”, yalnızca korku edebiyatına değil, sinemanın derinliklerine de yaraşır bir yapım. Sonuçta ortada bir film var ve bu film, korku sinemasının sıradan kalıplarına meydan okuyor.

Özetle, “Veronica” hem gerilim hem de korku severler için harika bir deneyim sunuyor… Kaçırmayın derim!